zondag 26 februari 2017

[Blogtoeren] Deugnieterij in een jurkje


Ik maakte ooit eens een hemdjurk.
Een exemplaar waarop ik best wel wat foeterde. Ik corrigeer; eentje waarop ik serieus vloekte! Of dat nu aan het patroon ligt of aan het gezelschap - 18 naaiende ge(s)tikte wijven zijn niet de beste garantie voor opperste concentratie -, dat laat ik in het midden. Feit is dat ik het kleed doodgraag zag, maar het nauwelijks uit de kast durfde te halen wegens het-zou-wel-eens-kapot-kunnen-gaan of zoiets. Zwans natuurlijk ;). Maar laat me nu al de hele winter denken "ik moet nog eens zo'n jurkje maken want dat staat haar zo schoon". En kijk, de Frederique jurk, de laatste nieuwe Compagnie M telg werd me zowaar in de schoot geworpen!

463-02
463-03 463-04

Wellicht las je het al links en rechts, het patroon omvat niet enkele maar vreselijk veel opties. Het is niet van mijn gewoonte - je kunt me op zijn minst behoorlijk besluitvaardig noemen - maar die opties bleven in mijn hoofd stuiteren. Telkens ik het dacht te weten, fluisterde een gemeen stemmetje op mijn schouder "zag je dat al, dat zou ook érg schoon zijn" en begon het hele getwijfel opnieuw. Ik dacht het proces wat te verkorten door er de stoffenvoorraad bij te halen maar toen was het hek helemaal van de dam.

463-05
463-06
463-07
463-08
Stof: Triangles Mint (See You at Six) - Patroon: Frederique jurk van Compagnie M

#schaterlach
Ik grabbelde mezelf vast en nam een besluit. Ik moet ietwat rebels geweest zijn, want ik lapte de stoffenkeuze volledig aan mijn laars door een soepelvallende rayon uit de kast te halen. In mijn hoofd zat namelijk niet langer die jurk die ik eerst wou maken, maar een luchtig zomerdingetje. Een mens mag al eens van idee veranderen, niet?

Dossier gemaakt: uit pure luiheid ging ik voorbij aan de maattabel en knipte ik de maat van zo ongeveer de helft van de jurken uit dochterlief haar garderobe: de 6j. Ik nam het bovenstuk over zonder wijzigingen. Daarna liet ik mijn rimpelvoet los op een rechte strook - eerlijkheidshalve vermeld ik maar even dat ik mijn rimpelvoet zo'n tien keer losliet op verschillende stroken test- en 'echte' stroken voor ik tevreden was - en rondde de hoeken af. Bij de onderslag werd het zichtbare deel gerimpeld, maar om het poef gehalte wat te verminderen, rimpelde ik de rest niet. Om het topje luchtig te houden, werkte ik niet af met biais of een beleg, maar (rol)zoomde ik het geheel - krijg de zoomvoet onder controle: halve check. De mouwen waren nogal een bevalling maar aanschouw de mouwen van de Mara bloes. Dat ik zomer zie, ik zeg het je!

464-01
Stof: Dvärgbjörk (Ikea) - Patroon: Frederique jurk van Compagnie M


Het moest blijkbaar gewoon even uit mijn systeem, want daarna knipte ik - zonder overdrijven, na al mijn getob over stof en opties heb ik ondertussen werkelijk IEDER patroondeel netjes overgenomen. Ik zit goed voor een ganse zomer Frederiques zonder tweemaal dezelfde te maken ;) - de allereenvoudigste versie. Niets te paspel, deelnaden, zakken of weet ik veel wat, simpel en sober.

464-02 464-03 464-04 464-05 464-06

Dossier gemaakt: na een opmeetsessie bleek dat dochterlief warempel een groeisprong had en in een grotere maat - zijnde de 7j - past. Het rokdeel werd aan het lijfje gelegd om te knippen, de enige 'uitspattingen' zijn de mouwen, die wat paspel kregen en er fout aangezet werden. Omhoog. En vastgemaakt, zodat dochterlief minder om aan te prutsen heeft.
Je wil niet weten hoe lang ik er over deed om de lijnen op het voorpand te laten doorlopen. Ik schikte, trok zelfs draadjes - Majella, jij hebt een slechte invloed op mij, met uw driegen #schaterlach - en toen ik tevreden was knipte ik mijn onderslag uit de stof. Ik verhuis met mijn boel naar de naaimachine en ik krijg een hartaanval. Zo om zeggen, want bleek dat ik helemaal geen juist voorpand uit de stof geknipt had, maar twee identieke versies. Ik kreeg het enkel opgelost door de overslag fout te stikken (dus links over rechts)... maar ik weet het. Ik weet het.
Flink de handleiding volgen loonde trouwens, want de -volledig gevoerde- jurk zat in ongeveer een kwart van de tijd in elkaar ten opzichte van het eerste exemplaar. Eens zien hoe lang ik dat ga onthouden #schaterlach

464-07 464-08






Stof in 2017: 9 in  - 36 uit  (3 gekocht&verwerkt - 12 verkocht - 2 gekregen)  - #1in4uit

zaterdag 25 februari 2017

"Moh" moment


Ooit, in mijn hoogstpersoonlijke naai(pre)historie - klik op 2013, 2014, ja zelfs 2015 en wellicht nog een deel van 2016 - was ik content als het paste. Naaisel af, je gooit het op het slachtoffer, "die kan erin zonder kleerscheuren?", i-de-aal!

462-02

Maar zoals dat dan gaat, een mens wil af en toe wel eens een uitdaging. Als in; naaien voor jezelf. Ha! Ik hoef dat jullie niet te vertellen, dat dat durft gepaard gaan met meer uitdagingen waar een mens zin in heeft - vandaar het ontstaan van mijn 'dossier gemaakt' want de meeste lijven passen nu eenmaal niet in standaard patronen, ik probeer voor mezelf bij te houden waar ik eerst mee 'speel'. Ik ben er nog niet, verre van, maar met kinderstapjes kan een mens ook een een flinke afstand afleggen. En dan botste ik op de volgende mijlpaal - ik verzin dat hier maar ter plekke hé, ik heb geen vooraf uitgestippeld parcours dat ik per se af wil leggen - namelijk niet alleen passen zonder kleerscheuren, nepen op de juiste plaats maar een pasvorm die goed zit. Enter de vent.

--uiteraard wil ik graag voor mezelf een schoon pasvorm, maar omdat het bij een ander makkelijker is, die mens nu eenmaal minder rondingen heeft waar ik rekening mee moet houden én omdat ik een hulpbron inschakelde, is hij het slachtoffer van dienst. Ik zoek dat hier meestal maar in mijn eentje uit, maar ik wil maar zeggen: kus uw pollen als jij een naaijuf hebt die je daarbij helpt!--

462-03
462-04

Ik maakte een aantal tshirts voor hem, en op de foto's - ja, ik weet het, schaamtelijk - zag ik een vreemde plooi, eentje die er niet hoorde te zitten. "Hmm" dacht ik, dàt is een pasprobleem. Ik zal wel ietwat bevooroordeeld zijn, maar ik vind dat meneer Khadetjes best een goed lijf heeft. Het is relatief rechtdoor, dus hij valt netjes binnen 1 maat, hij is lang - #schaterlach hij is slank -, dus het lijf zelf valt niet echt onder de noemer "probleemzone". Ik was lui en schakelde een hulpbron in om de vinger op het probleem te leggen want zelf zag ik het niet.
Toen het antwoord kwam, zakte ik in de grond van schaamte. Echt waar.

Zelf ben ik niet van de kleinsten, meneer Khadetjes bevindt zich in dezelfde hoogteregionen. Waar ik voor mezelf standaard - nogmaals; écht, elke keer - 1cm ruimte toevoeg in het armsgat, kwam het zelfs niet in mijn gedachten om voor hem hetzelfde te doen. Ik organiseer binnenkort een cursus "naaien-voor-kiekens-zonder-kop", iemand zin om met me mee te doen?
Voor alle duidelijkheid; dit is géén fout in het patroon en géén aanpassing die je standaard moet doen. Dit is een gevolg van het feit dat wij allebei wat groter zijn dan gemiddeld en dat die lengte niet alleen in de benen zit, maar over ons hele lichaam mooi verdeeld is - en ik al die jaren maar denken dat mijn boezem al last had van de zwaartekracht en al. Niets daarvan, het stuk lijf daarboven is gewoon groter dan gemiddeld. Neh.

462-05 462-06

Het patroon werd aangepast, veel houdt dat niet in, maar het zorgt ervoor dat die vreemde plooi met de noorderzon vertrokken is. Ondertussen is meneer Khadetjes eigenaar van een nieuw tshirt én weet ik wat te doen bij zijn Theo die hij nog bestelde - bij zijn eerste exemplaar murmelde hij een aantal keer 'dat het tegentrok'. Aangezien dat bij niemand anders het geval was murmelde ik daarop 'dat hij niet moest zagen en zich dingen in zijn hoofd halen'. Oeps... #schaterlach #hetlevenvandeventvaneennaaimadam

Oh. En denk je nu; "waar heeft ze het in godsnaam over?" Juist, er zijn nog plooien over.. maar die wijt ik aan het meest ellendige stofje aller tijden - ok, ik overdrijf misschien een beetje, maar wat een gek stofje om mee te werken - en een v hals die niet zo perfect is als die had kunnen zijn. Het had natuurlijk geholpen als mijn eerste twee pogingen goed geweest waren; tornen en dit stofje; een goede match was het niet. Maar aangezien niet perfect het nieuwe perfect is, trek ik me daar flink niets van aan, ik stel voor dat jij hetzelfde doet #schaterlach.

462-07





Stof in 2017: 8 in  - 30 uit  (2 gekocht&verwerkt - 9 verkocht - 2 gekregen)  - #1in3uit

woensdag 22 februari 2017

[Letterwerk] ...en het kruipt verder


Mijn plek.
Wat vanonder mijn handen voortkomt.
Nogal vaak zijn dat naaisels, maar aangezien de letterliefde momenteel behoorlijk groot is, gooi ik de oogst van de afgelopen maand tegen jullie scherm. En ja, ik weet dat dat niet altijd is waarop jullie zitten te wachten, maar sta me toe daar mijn voeten aan te vegen. Want zelf ben ik behoorlijk blij met die opflakkering van letterliefde...

VDL08 VDL09 VDL10 VDL11

Ooit, zo prehistorisch ooit - als voor-er-kinderen waren ooit -, was ik werkelijk bezéten van letters. Ik volgde een cursus via Witruimte en was enthousiast. Geen idee hoe dat bij jou is, maar bij mij vertaalt zich dat in lichtelijk overdrijven. Als snel nadat de eerste cursus afgelopen was, kalligrafeerde ik erop los, volgde minstens twee cursussen per week, liefst in het weekend nog een workshop en reed ik Vlaanderen rond om nieuwe lesgevers te ontdekken. Zelfs na de geboorte van de Khadetjes was ik niet te stoppen... toch niet tot die bewuste maandag waarop ik mijn enkel brak. Niets aan de hand zou je zo denken, maar de pijn - als ik iets doe, doe ik het goed #schaterlach - maakte het onmogelijk om op dezelfde, ietwat bezeten, manier met letters bezig te zijn. Enter de naaimachine, die ik toen pas ontdekte, waar het véél makkelijker is om in honderden kleine stukjes iets te maken. Af en toe kan ik me nog eens verliezen in een project - niet 'gratis', jammer genoeg, ondertussen protesteert mijn lijf weer langs alle kanten, maar omwille van mijn ongelooflijk gelukzalige gevoel als ik met letters bezig ben, neem ik dat er maar bij.

VDL12 VDL13 VDL14
VDL15

Ik volg les bij een ongelooflijk getalenteerd iemand, die ons vroeg te werken met ons lievelingsboek. Nu ben ik wel een boekenwurm, maar had ik niet onmiddellijk een exemplaar in gedachten waar ik mee aan de slag wou gaan. Enter het schrijfsel van Lies dat zich als een stuiterbal in mijn brein gedroeg. Zo van die dingen, dat zijn voor mij tekenen van het universum waar ik actie aan koppel. Ik had mijn 'thema', de rest is kwestie van de juiste pennen, wat verf en véél fineliners. Oh. En tijd. Ontelbare uren.

VDL16
VDL17
VDL18
VDL20
VDL22

- om je een idee te geven van hoeveel uren; het blad met de grote letters in combinatie van de kleinere en verf (twee foto's hoger), daarvoor had ik enkel voor het inkleuren van de tussenruimtes 3 uur nodig. Ik herinner me even lang geschreven te hebben aan de kleine letters, de tijd voor de grote letters, die verdrong ik. Maar het zal ook wel iets gelijkaardigs geweest zijn, wat me op zo'n slordige negen uur brengt. Juist. Voor één dubbele pagina #schaterlach. Laat ons het maar op ontelbaar houden ;)- Dan zwijg ik nog over mijn nu onbruikbare eerste pagina's wegens ik-verander-eens-van-formaat-van-boek. Ach, vergeet al het bovenstaande en onthoud dit; wat heerlijk toch, dat letterwerk!

VDL23 VDL24 VDL25

dinsdag 21 februari 2017

Over lijf en leden #2

Het jaar is al even rond.
Zo'n slordige vierhonderd dagen waarin mijn lijf -ahum- wat aan de rebelse kant was.

461-01

Zo mooi als zij kan ik het niet schrijven of vastpakken, hoe het gaat met dat lijf van me. Ik kan alleen zeggn dat het vandaag beter gaat dan vorig jaar deze dag. Niet al te luid, want ik deed dat al vaker, zeggen dat het even beter gaat om daarna het deksel fijntjes terug op mijn neus te krijgen. Het is -nog- niet goed, verre van, maar het is grappig hoe snel je went aan babystappen en aan 'vandaag ten opzichte van gisteren'. Wat ik wél leerde, is ondanks alles mijn lijf graag te zien, met alle mankementen en extra opties, en misschien helpt dat wel, wie weet.

461-02
461-03

Eind vorig jaar had ik er genoeg van. Mevrouw Khadetjes gewijs is genoeg ook genoeg, ik ben nu eenmaal een zwart/wit denker. Ik ga ergens voor of ik ga er niet voor, een tussenweg is er zelden. Genoeg betekende hier dat ik alle pillerijen buiten gooide - ik opende nog net het raam niet, kwam tot inzicht en borg ze netjes in een doos achter in de kast op. Niet zomaar zonder extra vangnetten, maar toch, gedaan met de pillen waarvan ik zowieso al niet geloofde dat ze een verschil zouden uitmaken. Enter de slavendrijver ervoor zorgt dat mijn spieren sterker worden. Twee maand later merk ik dat dat wellicht geen slechte beslissing was en is er licht in zicht. Misschien zal dat niet voor dit jaar zijn, maar het komt dichterbij. Rustigaan, maar dat is ok. Ik heb er nog steeds geen idee van wat het juist is, maar ook dat voelt ondertussen als 'ok' aan.

461-04

Ik maakte nog eens een jurk voor mezelf. Hoewel ik mijn lijf graag zie, kan het af en toe wel eens pieken dat dat graag zien met letterlijk meer volume graag zien samenhangt #schaterlach, en dan durf ik naaien voor mezelf wel op de lange baan schuiven.
Ik zag een prachtige jurk en had zin om haar letterlijk te kopiëren. Ik deed het uiteindelijk niet maar de jurk bleef wèl in mijn hoofd ronddwarrelen. Om dat aan te pakken zette ik de schaar in een crêpe uit de voorraad - georganiseerd als ik ben, is de stoffenvoorraad niet alleen in soort opgedeeld, maar even goed in 'voor wie is de stof'. 'Mijn' deel van de kast wordt nogal angstvallig bewaard als een of ander kostbaar relikwie. Pure onzin, natuurlijk! Soit, de schaar erin. Geen jurk of model dat wonderen doet om de pluspunten van mijn figuur in de kijker te zetten #schaterlach. Ik poseerde er ook niet naar, het zwembadhaar en de wallen krijg je er gratis en voor niets bij, het zal me worst wezen. Soms is een jurk die geweldig zit en waarin je kunt wonen al wat een mens nodig heeft, niet?

461-05





Stof in 2017: 8 in  - 23,8 uit  (1,8 gekocht&verwerkt - 4 verkocht - 2,8 gekregen)  - #1in3uit

vrijdag 17 februari 2017

Nen kriebel #zucht



Soms krijg ik een kriebel.
Een tassenkriebel.

460-02 460-03 460-04 460-05 460-06 460-07 460-08

Ik zit net midden in een kalligrafieproject dat ik graag wil afwerken, dus ik probeerde die kriebel te onderdrukken. Na zo'n slordige dertig jaar - voor de vitters ons ons, ja, en nog een aantal jaar erbij #schaterlach - ervaring met mijnenzelven had ik moeten weten dat dat niet het allerbeste plan-van-aanpak is. Het eenvoudigste is toegeven.

Dus ik plooide. Een lap kurk, een haastige schets en een ongelooflijk mooie sluiting, meer waren er niet nodig om het uit mijn systeem te krijgen. Dat ik meneer Khadetjes liet opdraven om de benodigdheden - als in 'schroevendraaier' - voor me te zoeken en de laatste vijsjes aan te draaien, dat is bijzaak, niet?
Hoe je de sluiting moet bevestigen wijst zichzelf uit, maar ervaring leerde me dat een laag kurk, volumevlies en een quiltkatoentje niet voldoende zijn om die te vullen. Ik gooide er nog een reepje kurk (niet zichtbaar want die zit in de sluiting verborgen) en wat textiellijm tegenaan en ik heb er een simpel feesthandtasje bij. Oh, en ik kan me terug concentreren #schaterlach

460-09