maandag 23 oktober 2017

[Stik Belgique] Vergeten parel


513-02

"Ik ben een kalf, ik ben een kalf, ik ben zo'n groot kalf."

Ik wil het best nog enkele keren herhalen, want het is en blijft perfect van toepassing - op mezelf. Er bestaan zoveel mooie patronen, en quasi iedere keer ben ik verleid om te klikken als ze uitkomen... met de beste bedoeling van de wereld om het te maken, maar ik hoef je vast niet te vertellen over dat hemelsbrede verschil tussen de naaitijd in mijn hoofd (en in mijn klikvinger) en de werkelijke naaitijd?

513-03
513-04
513-05
513-06

Ik lijstte eens mijn patronen op en sinds de schok van oh-my-al-die-ongebruikte-patronen is het al heel wat beter, maar nieuwe patronen van Belgische ontwerpers, dat blijft een probleem. Enter Laure, het nieuwste patroon van Straight Grain - wel ja, toen ik het kocht, printte én knipte was het kersverser dan vers. Dat er ondertussen al twee nieuwe patronen uit zijn, daar kan ik werkelijk niets aan doen #schaterlach
Onmiddellijk verkocht aan dat kraagje met die strik, dus die ging en zou ik maken! Ik grabbelde een stofje uit de voorraad dat ik voor mezelf bestemde - met bloemen begot, geen idee waarom ik dat voor mezelf kocht - maar waar dochterlief véél beter weg mee komt.

513-07
513-08

Het hele boeltje -- nuja, zoveel is dat niet -- werd bijna geknipt... en toen kwam de kortsluiting. Het was januari... een jurk met mouwen, dàt was mijn plan. Mijn hoeveelheid stof was het niet eens met dat plan. Hoe stom het ook is, ik blokkeerde daarop, want een winterse jurk in dit ongelooflijk luchtige stofje - het is een voile waar je zonder al te veel moeite door kunt kijken - dat kon gewoon niet. Ik puzzelde met korte mouwen, maar bleef om een of andere reden koppig vasthouden aan die lange mouwen. En dus verhuisde het project naar een van mijn andere favoriete projecten aka het ufolijstje waar het plekje nummer vijf kreeg #schaterlach.

Helaas hebben kinderen de neiging te groeien, en dochterlief houdt zich keurig aan de bovengrens van de groeicurve. Ik haalde het jurkje afgelopen zomer verschillende keren boven maar kon mezelf er niet toe zetten eraan te beginnen - ik kan je nu alvast zeggen dat dat compleet belachelijk is, want de jurk zit op eenzelfde tijd ineen als iedere andere jurk - tot afgelopen naaiweekend. Ik besliste dat er géén nieuwe projecten meegenomen werden en ik eigenlijk eens "mijn miserie" ging aanpakken #schaterlach.

513-09
513-10
513-11
513-12

M  A  A  T  |  Godzijdank dat ik vroeg genoeg een nummertje opschuif bij mijn vertrouwde patroonontwerpers; ik knipte een maat 6j waarvan ik het lijfje en het rokdeel verlengde naar een 7j, Khadetjeskinderen vallen groot uit. Had ik het vandaag geknipt, combineerde ik wellicht een 7j met een 8j, maar hé, gegeven paarden kijk je niet in de bek, of hoe zeggen ze dat ook alweer?

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Ik besloot te stoppen mezelf belachelijk te maken in mijn poging wanhopig lange mouwen uit de stof te krijgen, te klein is nu eenmaal te klein. Ik zette resoluut alle twijfels van me af - hoewel, volgens mij ging deze jurk érg mooi zijn met lange mouwen ;) - en knipte kapmouwen. Ik verstevigde alles, verzamelde passend garen en vertrok op weekend... alwaar ik nog steeds last van uitstelgedrag bleek te hebben want ik liet dit zakje liggen tot zondagmorgen. Geen idee waaraan het lag, maar het stikken verliep behoorlijk moeizaam. Ik stikte mijn kraagdelen fout aan elkaar - uiteraard mijn én Hugo zijn schuld #schaterlach - en had heel wat problemen om dat in orde te krijgen, ik heb immers de neiging nogal grondig te zijn en knip ronde stukken niet alleen in maar ook bij, allé, de hele rimram. Dan heb ik het nog niet over een stof die werkelijk niet te tornen valt.

Daarna ging alles vlot tot aan de rits.
Oh my, ik zweer het je, sommige projecten zijn verdoemd.
Ik stikte dat rotding zes keer in die jurk!
Ondanks naadband en alle mogelijke truken van de foor rimpelde en trok die tegen alsof ik nog nooit een blinde rits gestikt had. Je las het zinnetje 'stof die niet te tornen is'? Ik probeerde het een zevende keer en stikte ook werkelijk alsof ik nog nooit een blinde rits gestikt had, ik trok aan mijn stof en warempel, geen rimpel te zien. Geen één. Ik negeerde de print die bijna-maar-niet-helemaal doorliep en het kraagje dat een paar mm asymmetrisch zit want hé... de jurk. is. af.

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  Niet alleen af, maar zie eens hoe schoon dochterlief daarmee is! Hoewel ik honderden andere -ingewikkelde- plannen had om mee te vieren met Marjolein haar Stik-Belgique blogverjaardag besloot ik die niet uit te voeren; gaat er iets boven schone eenvoud van eigen bodem?

513-13
| Stof: Table flowers cheer (voile uit de Happy home collectie van Art Gallery Fabrics) |
| Stof voering uit de voorraad | Patroon: Laure jurk van Straight Grain |

Meer moois kun je in de Stik Belgique blogtour van deze week vinden bij
| Kaatjenaaisels | Lily & Woody | Stoffenspulletjes | Nononsonsmoms |
| So Popo Sew | | Marieke Falderieke | Meedoen met de give away kun je hier: a Rafflecopter giveaway




Stof in 2017: 23 in  - 118 uit  (18 gekocht&verwerkt - 15 verkocht - 8 gekregen)  - #1in5uit

zondag 22 oktober 2017

Khadetjes gaat naar het strand ;)


Hoewel ik met hart en ziel een katoenen meisje ben, merk ik dat ik de laatste tijd de stapel katoen negeer - grappig, want ik had een selectie gemaakt voor 'het najaar' en ook die negeer ik dus - en dochterlief vooral van rekbare maaksels voorzie. De collectie Monochromes kon hier dus op geen beter moment komen.

514-02
514-03

Gepaard met mijn katoenen liefde, verzamelde ik heel wat patronen die -vooral- geschikt zijn voor geweven stoffen. Zo'n patroon gebruiken voor rekbare stof, dat zorgt voor kortsluiting in mijn hoofd. Zelf iets tekenen is een optie, maar hé, soms wil een mens gewoon uitvoeren zonder nadenken #iktoch. Toevallig werd aan mijn keukentafel een Lili gaat naar het strand gemaakt én stond dat patroon hier ook in de kast - ik maakte het ooit in een bijzonder rekbaar en soepelvallend stofje, wat ervoor zorgde dat het niet helemaal viel zoals bedoeld en de maat niet correct was, waardoor het wat uit mijn zicht verdween.
Maar soms is één en één gewoon twee, ik combineerde stof en patroon en meer valt dat eigenlijk niet over te zeggen.

514-04
514-05
514-06
514-07
514-08
514-09
514-10

M  A  A  T  |  Ik was wat eigenzinnig - niets nieuws dus - en negeerde de maattabel die me verwees naar een 122. De stof is dezelfde French Terry die we van Bambiblauw gewoon zijn, dochterlief gaat hier de deur uit met een tshirt en de jurk erboven. Dat verklaart onmiddellijk mijn keuze voor maat 128, het patroon voorziet als stof immers tricot en geen French Terry.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Hoewel de eerste Lili niet helemaal uitviel zoals het moest, werd die wel veel gedragen. Het enige waar ik écht geen fan van ben, is van de kraag - die liet ik dus weg. Omdat het erop lijkt dat de herfst er nu is om te blijven, werd de jurk ook van lange mouwen voorzien - die kun je hier vinden.

Ik maakte het mezelf erg makkelijk en knipte het rugpand aan de stofvouw - normaal is er een opening om de kraag te sluiten - en werkte af met een halsboord en mouwboorden. Die boorden waren niet uit luiheid maar om de stof wat te breken - en let's face it; ik hoop dat die op deze manier wat langer proper blijven ;)

Zoals bij zovelen is patronen overnemen niet mijn favoriete bezigheid - ik doe het mezelf aan, ik zucht en puf al op voorhand en maak van een mug een olifant - en toen dat rotklusje eindelijk achter de rug was constateerde ik dat ik niet genoeg stof had. Ik sleurde er een compleet engelenkoor bij en liet het rusten #schaterlach. Ik knipte uiteindelijk het rokdeel in 1 stuk, rekende uit hoeveel smaller ik de plooien in dat geval moest maken en stikte wat ik had.

514-11
514-12
| Stof: Mono Swirls van About Blue Fabrics | Patroon: Lili gaat naar het strand met mouwen van de Schatkaart |






Stof in 2017: 23 in  - 116 uit  (18 gekocht&verwerkt - 15 verkocht - 8 gekregen)  - #1in5uit

zondag 15 oktober 2017

Moeten er nog ufo's zijn?


Ik ging in het voorjaar op (naai)weekend en nam me voor om een proefversie van een bomberding te naaien. Niet dat dat zo moeilijk is, maar met nieuwe patronen is het altijd wat zoeken naar de maat als je te lui bent om op het patroon te meten. Deze trui was mijn laatste project en om allerlei redenen geraakte ik niet verder dan een bomber gestrand op 1/4 #schaterlach. De definitieve versie werd gemaakt en euh, de proefversie verdween naar de gedrochten van de naaikamer. Bij het oplijsten van de niet afgewerkte projecten kreeg deze nummer dertien, niet echt prioritair dus.

512-02
512-03

Een goed half jaar later ging ik opnieuw op naaiweekend. Mijn gedachten flitsten alle kanten uit, eindelijk tijd voor al die nieuwe projecten waar ik van droomde maar niet aan toekwam... Murphy zat op mijn schouder te grinniken vermoed ik, want tijd om al die nieuwe droomprojecten voor te bereiden bleek er niet te zijn. In een erg nuchtere bui zag ik ineens dat onafgewerkte projecten lijstje en bedacht ik dat het niet gekker moest worden. Met best nog wat projecten te gaan, moest ik mezelf niet in honderd bochten wringen om 'iets' mee te nemen op weekend. Voeten op aarde, bak ufo's in de koffer en tateren maar!

512-04
512-05
512-06
512-07

M  A  A  T  |  Zoonlief werd opgemeten en volgens de maattabel moest ik een 9/10j voor hem maken, wat ik ook deed. Ik wijzigde niets aan het patroon en vind dat deze prima zit zoals die is.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Hoewel dit exemplaar als proefexemplaar op de planning stond, lag de uiteindelijke versie zo'n half jaar eerder in de kast. Het leven zoals het is zeker ;).
In mijn hoofd zijn paspelzakken altijd "zooooo moeilijk" dat ze me tegenhouden om iets af te werken - getuige het feit dat ik zowel van de buiten- als binnenstof de twee 'jassen' af mee had toen ik op weekend vertrok. Zonder paspelzakken uiteraard ;). Ik zeurde er nog wat over, pufte en zuchtte en dronk me uiteindelijk wat moed in - figuurlijk dan - om er die twee zakken op een kwartier in te zetten. Of hoe je soms zelf je grootste hindernis kunt zijn. Ik gebruikte bij de kraag en mouwboorden de binnenkant van de stof en heb er achteraf gezien spijt van dat ik hetzelfde niet bij de zoomboord deed - spijt genoeg om los te tornen heb ik echter niet #schaterlach

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  Dit is een plezant patroon dat vlot naait, als je wil kun je die zelfs binnenste buiten maken, wat mij betreft een aanrader. Zoonlief zelf staat er prima mee, en meer dan dat moet dat écht niet zijn - oh behalve dat het kind nu meer dan voldoende blauw en grijs in zijn kleerkast heeft #wegblijvendaarvandus!

512-08
512-09
512-10
| Stof: uit de voorraad | Patroon: Ollie Bomber van Sew a Little Sew |



Stof in 2017: 23 in  - 116 uit  (18 gekocht&verwerkt - 15 verkocht - 7 gekregen)  - #1in5uit
M  e  v  r  o  u  w     K  h  a  d  e  t  j  e  s     v  s     d  e     u  f  o  '  s  :       9     d  o  w  n

vrijdag 6 oktober 2017

'Niet met mij'


Hoewel het kind o zo schoon is met een hemdje, haalt dat slechts zelden het lijveken. Tuurlijk, ik zou wat vaker in die richting kunnen duwen maar wat 'gekleedheid' betreft, ben ik een erg slechte moeder. Het kind mag kiezen, punt. Dat betekent dat ondergetekende naait wat gedragen wordt - zijnde truien & tshirts. Ik zie dat zijn knieën de fotoselectie niet haalden maar geloof me als ik zeg dat het nog steeds niet het moment is om broeken te naaien. Zucht.

511-02
511-03

Truien en tshirts dus.
Hoewel ik een voorkeur voor bepaald patronen heb, is het fijn als niet de volledige inhoud van de kleerkast met hetzelfde patroon gemaakt is. Toen ik de laatste LMV doorbladerde, gingen hier dus alle lichten branden. Als hij mag kiezen, komt er een kap aan te pas. Meestal moet ik zelfs moeite doen om die van het hoofd te krijgen.
Toevallig belandde er een lap van dezelfde stof - tja, ik vind het kind nu eenmaal schoon met groen en blauw-grijs-zwarten heeft hij al voldoende ;) - in mijn voorraad, een originaliteitsprijs ga ik niet mee winnen, met dit maaksel. Ik duwde de foto uit het tijdschrift onder zijn neus en mocht de ritsen -- die zijn voorzien aan de zijnaden die voor de gelegenheid naar voor getekend zijn -- ook al opbergen. Een no brainer dus, deze trui.

511-04 511-05
511-06

De trui werd op enthousiasme onthaald, we gingen foto's nemen in de straat - geen idee hoe dat bij jullie gaat, maar hier gaat dat effectief tussen de soep en de patatten. Allé, in dit geval terwijl de groenten in de oven zaten maar de boodschap is hetzelfde; tussenin.
Het was al even geleden dat hij voor de lens stond, en dat is er altijd aan te merken - er is dus wel degelijk een reden waarom er slechts 1 foto van de straat de selectie haalde. Who cares, ik lag strike, het kind had plezier en het persoonlijke fotoarchief is héél wat leuke foto's rijker. Gelukkig wou ook nog wel even vies kijken voor de neutrale muur #schaterlach

511-07
511-08
511-09
511-10

M  A  A  T  |  'Niet met mij' dacht ik deze keer en ik grabbelde hem vast om hem op te meten. Je mag lachen, écht, ik besef hoe idioot dit zinnetje klinkt als je onderstaand blokje zult lezen. Maar hé, ik mat het kind op. Allerhande omtrekken, ruglengte, ja zelfs de lengte van zijn armen. De maattabel zei me; maat 134-140.

Ik ben een moeilijk mens.

Ik heb een hékel aan van die dubbele maten. Voor degene met de kleinste maat valt dat groot uit, voor degene met de grootste maat is dat een nipte bedoening en ik, ik hou van kleding die 'juist' is. Ik dacht 'niet met mij' en tekende zelf een 140, netjes gegradeerd volgens de regels van de kunst. 146-152 overnemen was uiteraard een optie, maar we hebben het hier over een achtjarige met een moeder met een week hart - én de maattabel zei me dat niet te doen en ik ben nu eenmaal een moeilijk mens.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Over dat maakproces valt niet veel zinnigs te vertellen, doordat zoonlief geen ritsen wou zat de trui werkelijk in een mum van tijd in elkaar - zelfs al stik ik vrolijk alle naalden met mijn naaimachine vooraleer ik ze met de overlock te lijf ga. Tijd om het kind in het maaksel te hijsen dus...

Het gekke is dat ik van een letter zie dat die een fractie van een millimeter te breed is. Of een tikje schuin staat. Of dat een stiksel niet perfect recht is. Maar of 'iets' mijn kinderen of mezelf zou passen, dat zie ik niet. Bon. Die mouwen. Zucht. Als er iets is wat ik nog meer haat dan dubbele maten is het wel een mouwboord tornen die eerst met een tricotsteek vastgezet is en daarna nog gelockt werd. Dubbel prijs dus!
Het kan zijn dat het kind lange armen heeft, ik heb niet echt vergelijkingsmateriaal maar de lengte van de mouwen was hier wel erg nipt - net zoals de trui eigenlijk, ik was stiekem erg blij dat ik de trui zelf wat groter gradeerde. Nu, was ik wat beter bij de pinken geweest -- herinner je je nog 'ik mat zelfs de lengte van zijn armen' #schaterlach --, ik had geen miserie gehad. Ik loste het niet zo elegant op door een extra brede mouwboord aan te zetten en omdat ik dan toch opnieuw moest beginnen, maakte ik in het passeren nog een paar duimgaten #altijdscoren.

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  Ik stel het makkelijk uit, dat naaien voor zoonlief, om de meest bizarre redenen eerst. En iedere keer opnieuw ben ik zo content omdat hij er zo onvoorwaardelijk content mee is. Zou ik meer moeten doen dus <3

511-11
| Stof:  groene structuurtricot (Editex) | Patroon: Ozzie hoodie (LMV 2017/5) |
Jullie hadden nog een winnaar van me te goed. Ik pakte het als volgt aan; ik schakelde mijn Khadetjestroepen in om elk een winnaar te kiezen en zette ze voor het scherm. Ze giechelden er op los, mishandelden de muis om alle deelnemers goed te bestuderen en kozen - elk met een totaal andere motivatie - met volle overtuiging voor Querida en Trientje. Dames, sturen jullie me een mailtje  [khadetjes at gmail dot com] om je patroon te bevestigen?





Stof in 2017: 23 in  - 108 uit  (15 gekocht&verwerkt - 15 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit

Ik gooide mijn naaisel in de linkparty van Flaflinko... alle 'Belgische naaisels' worden daar in de kijker gezet, doe jij ook mee?

zondag 1 oktober 2017

[Geeft weg] Ja lap hé

In ons land zijn we verwend met een aantal erg getalenteerde ontwerpers. Meestal kinderkleding, dat geef ik toe, maar we zijn nu eenmaal met een heleboel die ons kroost op de eerste plek zetten en voluit&vrolijk ervoor kiezen hun kasten tot stampens toe te vullen. Ik ben er een van, om allerlei redenen - ik hou niet lang eenzelfde maat aan, ik heb véél meer stof nodig en zo een snoezig meisjesjurkje, ochottekes, dat is in no time klaar.


- Ik speelde het warempel alweer klaar om in drie zinnen van het onderwerp af te wijken #zucht -
Een tijdje terug organiseerde Sharon een wedstrijd. Ik deed mee. Allé, ik wou niet meedoen, maar ik maakte toevallig in diezelfde mijn zoon zijn favoriete trui en stuurde die foto's dan maar door, 'altijd plezant als extra vulling in het lookbook' dacht ik. Dat werd als snel "ja lap" toen ik ontdekte dat ik samen met een aantal pracht creaties als winnaar uit de bus kwam. Niet de bedoeling dus.

Ik realiseer me dat ik als 's werelds meest ondankbare winnaar klink maar aangezien ik ooit al eens als (halve)winnaar uit de bus kwam én ik tot de vaste testgroep van Zonen09 behoor, vind ik dat ik al méér dan met mijn omvangrijke gat in de boter ben gevallen. Hoog tijd om jullie te laten delen in die boter #schaterlach.

Eerst dacht ik "ik geef een Ole en een Lars" weg, aangezien dat mijn winnaars waren. Maar misschien heb jij die patronen wel al, en wil je liever een ander? Ik wil gewoon (twee) iemand(en) blij maken met een patroon waar ik de volle honderd procent achter sta, iets wat met ongelooflijk veel liefde voor het vak gemaakt is en waar aandacht voor detail van elke naad en bladzijde straalt. Dus; laat hieronder weten  met welk patroon ik jou een plezier kan doen en of je dat graag digitaal of op papier hebt en dan laat ik op 5 oktober de Khadetjes elk een winnaar kiezen.

Hierboven 'mijn' collectie van de Zonen09 patronen... ik heb er veel maar nog niet allemaal,
haast je dus naar de winkel voor een volledig overzicht!

+++EDIT+++ Ik 'kreeg' deze patronen niet, ik won ze ook niet maar ik kocht ze zelf
in de loop van de jaren - nostalgie ten top, want bijvoorbeeld de Jacob is een van de allereerste
patronen die ik kocht ;). Je kunt het ook aan de patronen zien, want het zijn nog 'de oude' ;)
Ik geef geen van deze weg want ik ben er zelf nogal aan gehecht, ik koop voor de winnaar
zijn/haar patroon naar keuze.

Verder nog een mededeling zonder algemeen nut; ik ben zo'n antiquiteit die de blogs die ik volg via Blogger lees - prehistorisch, ik weet het, maar ik ben nu eenmaal een gewoontebeest. Op een bepaald moment kreeg ik daar ongelooflijk veel rommel cadeau; wat onderzoek leerde me dat een van de blogs die ik volgde met een virus zat. Enige oplossing; héél de boel ontvolgen. Resultaat: geen rommel meer maar een leeslijst die behoorlijk leeg is. Was ik vroeger een trouwe bezoeker van jouw blog en zie je me niet meer? Heb je een plek waar ik beter wat vaker op bezoek zou komen? Geef me een duwtje in de rug en ik vul mijn lijst met veel plezier aan x

donderdag 28 september 2017

Naais to meet you

Ohja, er rolt hier wel degelijk nog af en toe een en ander van onder de naaimachines - jammer genoeg ook enkele misbaksels om u tegen te zeggen - en daarbovenop had de herfst me goed te pakken... Hoewel het mijn favoriete seizoen is (♥ de kleuren en zelfs het weer), krijg ik er nogal vaak  rebellerende sinussen gratis en voor niks bij. Oh, en misschien liet ik me wel gaan toen ik zoonlief inschreef in de Academie en ben ik er nu zelf ook enkele uren in de week te vinden #schaterlach #nietmijnstraksteplan #ikkreeggeenextraurenineendag


En toen kreeg ik een stokje aangereikt.

Ik heb een hekel aan stokjes. Al helemaal aan van die dingen die je moet doorgeven aan een ander. #enterzeurmodus Ik ben daar niet goed in, in plezante antwoorden/vragen bedenken, ik sla al in een knoop als ik het nog maar lees. Anderzijds ben ik wel nieuwsgierig aangelegd, binnenkijken bij een ander, lezen hoe het allemaal begon, spek voor mijn bek #schaterlach. Ik geef het stokje niet door aan die of die, maar aan eenieder die zich geroepen voelt - laat het me even weten in de reacties en ik kom met véél plezier meelezen ♥

Ik geef antwoord op de vragen - omdat Evelien gewoon een toffe is en - omdat ik helemaal achter het idee kan gaan staan, want naast een virtuele koffieklets is er bij Naais to meet you een échte koffieklets op 29 oktober. Het hele idee kwam uit haar brein gefloept :). Helaas kan ik zelf niet meedoen, maar voor wie zin heeft om wat gelijkgestemde zielen uit jouw buurt te ontmoeten, HIER kun je je inschrijven. Niet aarzelen of nadenken, gewoon doen!

Wat was je eerste stuk wat je maakte en voor wie?

Ik kan het me nog perfect herinneren, wanneer ik voor de eerste keer een naaimachine aanraakte... OmaKhadetjes kan naaien, ze probeerde het me ooit te leren maar zeggen dat ik niet veel aanleg had, dat is nog voorzichtig uitgedrukt. Om maar te zeggen dat naaien me méér dan koud liet, geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht dàt te gaan doen #schaterlach. Tot november 2012, waar ik wakker werd en dacht 'ik ga leren naaien'. En wel vandaag. Uiteindelijk bleek dat geen optie te zijn, maar ik vond in de buurt een startcursus van welgeteld 3 uur, bedelde mijn moeder haar heilige graal af en begon eraan. Ik raakte er een naaimachine aan, stikte er een schots en scheef gestikt patroongewichtje (dat ik nog altijd heb en gebruik trouwens) en begon aan mijn zoektocht naar plezante stofjes. Die vond ik gek genoeg niet - moeilijk te geloven nu #schaterlach - dus kocht ik bij de blauw/gele meubelgigant een vrolijk lapje canvas waaruit ik een rokje voor dochterlief maakte. Oh, ik hoef niet te zeggen dat ik het ding nauwelijks over haar kont kreeg zeker?



Op welk genaaid stuk ben je het meest trots?

Ik moet eerlijk zijn dat ik niet zo vaak 'trots' ben op een genaaid stuk - achter de schermen heb ik wel iets waar ik ongelooflijk trots op ben, maar dat heeft nog wat tijd nodig voor ik dat aan jullie laat zien. Af en toe bekruipt me wel het gevoel van "tjaka, dit kan ik gewoon of wat?", ik denk hierbij aan mijn eerste jongensjas, een hemd voor meneer Khadetjes,...
Het grappige is dat je die dingen precies 'gewoon' wordt, ik herinner me nog mijn eerste maaksels, bij de meeste dingen had ik dat gevoel toen "whaaaa, I did it" terwijl ik nu gewoon kleren maak, niet meer, niet minder.

Wie zou je graag eens ontmoeten?

Ik kreeg in mijn naaicarrière al heel wat mooie kansen, waarbij ik het merendeel van mijn naaigodinnen ontmoette en ze leerde kennen. En nog zoveel andere warme mensen, groots in wat ze doen. Ik ben ook zo iemand "van den vooruit" zoals ze in West-Vlaanderen zeggen, als ik iets écht wil, dan ga ik er ook voor - dus ook bij mensen ontmoeten.
Als ik iemand moet kiezen, kies ik voor Sarah van Ohhh Lulu omdat mijn mond zowat openvalt als ik zie wat ze maakt en zo kan genieten van de passie die er vanaf spat.

Rest mij nu alleen nog te vragen, wie volgt... bij wie mag ik komen lezen?